على عليه السلام ، شب جمعه سيزده شب از رمضان سال چهلم باقى بود كه كشته شد و اين بر طبق روايت ابو عبد الرحمان سلمى و روايتى مشهور است ، ولى در روايت ابو مخنف آمده است كه يازده شب از رمضان باقى بوده است و شيعيان به روزگار ما ( قرن هفتم هجرى ) همين روايت دوم را معتبر مى دانند و به آن معتقدند ، و حال آنكه در نظر محدثان ، همان روايت نخست ثابت تر است ، زيرا شب هفدهم رمضان شب جنگ بدر است و روايات ديگرى هم رسيده است كه على ( ع ) در شب جنگ بدر كشته شده است . آرامگاه او در غرى ( نجف ) است و آنچه برخى از اصحاب حديث در مورد اختلاف در محل دفن او گفته‌اند كه پيكر على ( ع ) به مدينه حمل شده است يا آنكه كنار مسجد بزرگ كوفه يا كنار در دار الحكومة دفن شده است يا آنكه شترى كه پيكر او را حمل مى كرده گم شده و اعراب آن را گرفته‌اند ، جملگى باطل و نادرست است و حقيقتى ندارد و فرزندان او داناتر به محل قبر اويند و بديهى است كه فرزندان مردم از بيگانگان به گورهاى پدران خود آگاهترند و قبر امير المومنين على ( ع ) همين قبرى است كه فرزندان او از جمله جعفر بن محمد ( ع ) ، هر گاه به عراق مى آمده‌اند ، به زيارت آن مى رفته‌اند و كسان ديگرى هم از بزرگان و سران آن خاندان همينگونه رفتار كرده‌اند . ابو الفرج اصفهانى با اسناد خود در كتاب مقاتل الطالبيين نقل مىكند كه از امام حسين عليه السلام پرسيده شد : امير المومنين را كجا دفن كرديد فرمود : شبانه پيكرش را از خانه‌اش در كوفه بيرون آورديم و از كنار مسجد اشعث عبور داديم تا به پشت كوفه رسيديم و كنار غرى به خاك سپرديم . ما به زودى در فصل هاى ديگر كتاب چگونگى خبر كشته شدن على عليه السلام را خواهيم آورد . اما فضايل آن حضرت كه درود بر او باد به چنان عظمت و اشتهار و شكوهى رسيده است و آنچنان در همه جا منتشر است كه نمى توان متعرض بيان آن شد يا به